सुंदर असं पिवळं सोनारी पुरण, त्यात मस्त वेलची जायफळ पूड, ८-९ केशराच्या काड्या, त्यांचा मंद सुवास, छान तिंबलेली कणिक.. मोठा पुरणाचा गोळा त्या कणकेच्या पारित भरून हळुवार लाटलेली पोळी नाजुक हाताने तापलेल्या तव्यावर अलगद ठेवायची, जसजशी पोळी भाजली जाते एक अप्रतीम खरपूस सुवास अख्ख्या घरभर दरवळतो, दोन्ही बाजूंनी छान भाजलेली गरम गरम भरलेली पोळी अलगद आई पेपर किंवा जाळी वर ठेवते. त्यावर भरपूर तुपाची धार, लागलंच तर थोडं दूध. अहाहा मला सांगा स्वर्गाची व्याख्या ह्याहून वेगळी असेल का? पुरण पोळी करणे हे कोणा सोम्या गोम्याचे काम नव्हेच. पुरणाचे परफेक्ट प्रकरण जमायला हवे.
मुंबईकर असल्याने मुंबईबद्दल थोडीफार माहीत आहे. इथल्या घडामोडींबद्दलची माहिती आणि बातम्या सतत डोळ्यांसमोर येत असतात. त्या वाचताना काही प्रश्न पडले.
मुद्देसूद लिहिणं कठीण आहे इतके वेगवेगळे विषय यात गुंतले आहेत. तसंच विषयाशी संबंधित नेहमी वापरात येणार्या इंग्रजी
संज्ञांची मराठी रूपे मला कृत्रिम वाटतात म्हणून इथे वापरली नाहीत.
आज कित्येक वर्षांनी त्याला गुणगुणताना ऐकले. खुप बरं वाटलं.
कॉलेजमध्ये असताना तो बरेचदा गायचा. अर्थात तो काही गायक नव्हता.
घोटुन तयार केलेली १०- १२ गाणी आलटुन पालटुन म्हणायचा.
पाण त्यावरही मी फिदा होते.
लग्नानन्तर आग्रह केला तरच मित्रांसोबत पार्टीत १-२ दा गाणं म्हटलं होतं.
त्यानन्तर आज इतक्या वर्षांनी....
त्यात गाणं कोणतं, तर
"दिल मे एक लहर सी उठी है अभी...."
आमच्या कॉलेजच्या टुर मध्ये रात्री बॉन फायर जवळ खास माझ्यासाठी म्हटलेली गझल....
पण आज इतक्या वर्षांनी....?
कारच्या खिडकीतून वेगानं मागे जाणारे दिवे दिसत होते. मी मागच्या सिटावर मान टाकून पडले होते. शेजारीच हर्षद होता. तोही शांत, क्लांत, विक्लांत. काजव्या गाडी चालवत होता, आणि हर्षदसाठीचा मामा पुढे. हा मामा होता, म्हणून काजव्या शांत होता, नाही तर त्याच्या टकळीला खंड नसता. कदाचित हा पार्टीचाही प्रभाव असावा. चांगली झाली नै पार्टी? बहुतेक सगळे बोलावलेले आले. खर्च झाला, पण पन्नाशी काय पुन्हा पुन्हा येणारे?
(भाग ३ - https://www.maayboli.com/node/87634)
निःस्वार्थ भाव ठेवून दुसऱ्याला मदत करता आली तर माणसाच्या मनाला बरं वाटतं. फक्त ती मदत योग्य व्यक्तीला मिळायला हवी हा माझा अट्टाहास. कारण नवीनच नोकरीला लागल्यानंतर मी भांडुप स्टेशनजवळ गावाहून आलेल्या, सामान चोरीला गेलेल्या कुटुंबाला शंभर रुपये आणि चार वडापाव घेऊन दिले होते. आणि आपण किती किती छान काम केलं या आनंदात दोन दिवस होते. मग तिसऱ्या दिवशी कळलं की अशी सामान, पैसे चोरीला गेलेली कुटुंबं संपूर्ण भारतभर पसरलेली आहेत. महाराष्ट्र कर्नाटक सीमेवरच्या एका गावातल्या लोकांचा हाच व्यवसाय आहे. काही वर्षांनी त्यांचेच एक दुसरे भाऊबंद मला गुवाहाटीलाही भेटले. असो.
काजव्या आणि समीर इकडेच येत होते. काजव्याच्या हॅन्डवेव्हला मी ग्लास उंचावून प्रतिसाद दिला. उमेच्या गर्ल्सग्रुपमधून वाट काढत मी त्यांच्या दिशेने निघाले. कुणी तरी हातात थोपवलेली मचूळ व्होडका शेजारच्या टेबलावर ठेवली एकदाची.. ओ गॉड, कसल्या त्या गॉडी बायका, ते चीप ड्रेसेस, ते बेगडी ज्वेल्स, ते लो क्वालिटी परफ्युम, ईय ई.. सच अ डिप्रेसिंग व्हाईब…
(भाग 2 - https://www.maayboli.com/node/87633)
काजव्यानं येताच डोक्यावरची टोपलीवजा हॅट काढून मला सलामी दिली! “मॅडम चेतना, वेलकम टू पुणे… बंदा आपकी खिदमतमें हाजिर है!”
सम्या आणि चेतना येताना दिसले! काय दिसत होते दोघेही, ओ गॉड!! मी अभावितपणे उठून…नाही, हातांवर भार दिला मात्र, आणि माझ्या कंडिशनची जाणीव झाली, दाहक जाणीव. त्राणच नव्हते. नशीब इतक्या दुरून त्यांना माझा चेहेरा दिसला नसणार. त्यांच्या चेहेऱ्यावर कुठे पन्नाशीच्या खुणा नव्हत्याचमुळी, पण श्रीमंती झळकत होती. काय एलेगंट दिसत होती जोडी.
(भाग १ - https://www.maayboli.com/node/87629)
पार्टीला उमानं हॉटेल गावाबाहेरचं निवडलं होतं. मी इथं पहिल्यांदाच येत होतो. दिसतंय टकाटक पॉश पण स्वस्तात मिळालं असावं. मी गाडी ड्राइव्हवेत थांबवताच वॅले पुढे आला. त्यानं दार उघडून चेतनाला उतरायला हात दिला. मी ऑडीच्या किल्ल्या वॅलेच्या ताब्यात दिल्या. तोवर दोन पायऱ्या चढून चेतना मागे वळली होती. डार्क पार्टी गाउनवर गळ्यातला ठसठशीत सॉलिटेअर उठून दिसत होता. आणि इअररिंग्ज. झिरझिरीत रॅपमुळे उघडे खांदे झाकले जाण्याऐवजी लक्ष वेधून घेत होते. बांधा सडसडीत, वर्ण गव्हाळ, त्वचा तजेलदार आणि शार्प फीचर्स - रेडी टू स्ले! पन्नाशीची, दोन मुलांची आई कुठे वाटत होती ती?
क्रांतीज्योती विद्यालय मराठी माध्यम
