||३||
चित्त-स्पंदन
("स्पंदन लहरींच्या लयीतून घेतलेला 'जाणीवे'च्या तळाचा वेध”)
"जेव्हा मेंदूतील न्यूरॉन्सच्या स्पंदनांची लय विश्वाच्या मूळ स्पंदनांशी जुळते, तेव्हा विज्ञानाच्या सीमा ओलांडून 'जाणीवे'चा प्रवास सुरू होतो. हा ब्लॉग म्हणजे केवळ वैद्यकीय संशोधनाची नोंद नसून, स्पंदनशास्त्राच्या माध्यमातून मानवी चित्ताचा घेतलेला एक सखोल शोध आहे.”
समन्वय लेखमालिका: भाग ३
||१||
चित्त-स्पंदन
("स्पंदन लहरींच्या लयीतून घेतलेला 'जाणीवे'च्या तळाचा वेध”)
"जेव्हा मेंदूतील न्यूरॉन्सच्या स्पंदनांची लय विश्वाच्या मूळ स्पंदनांशी जुळते, तेव्हा विज्ञानाच्या सीमा ओलांडून 'जाणीवे'चा प्रवास सुरू होतो. हा ब्लॉग म्हणजे केवळ वैद्यकीय संशोधनाची नोंद नसून, स्पंदनशास्त्राच्या माध्यमातून मानवी चित्ताचा घेतलेला एक सखोल शोध आहे.”
समन्वय लेखमालिका: भाग १
नमस्कार,
मी सध्या 28 आठवडे pregnant आहे. नुकत्यात केलेल्या टेस्ट्स नुसार मला gestational diebeties असण्याची शक्यता आहे. त्या साठी 1 आठवडा रोज blood sugar checkup चालू आहे. या बद्दल कोणाकडे काही माहिती/अनुभव असल्यास जाणून घ्यायला आवडेल. तसेच आहार कसा असावा? वजन कसे नियंत्रणात ठेवावे? बाळावर gestational diebeties चा काय परिणाम होतो? इतर काय काळजी घ्यावी? याचेही माहिती/अनुभव असल्यास सांगावे.
धन्यवाद.
हिंदी पिक्चर किंवा वेबसिरीजमधले तुमचे आवडते डायलॉग्ज कुठले?
माझे हे आहेत.
नवाजुद्दीन
"कभी कभी लगता है कि आपुनच भगवान जै"
"बाप का, दादा का, भाई का, सबका बदला लेगा रे तेरा फैजल"
दिलीप कुमार
कौन कंबख्त है जो बरदाश्त करने के लिये पीता है, मै तो पीता हूं के बस सांस ले सकूं
देव साहब
मौत एक खयाल है, जैसे जिंदगी एक खयाल है
लगता है आज हर इच्छा पूरी होगी, लेकीन मजा ये है कि आज कोई इच्छा ही नही रही
ना सुख है, ना दुख है, ना दुनिया ना इन्सान, ना भगवान
सिर्फ मै हूं..
गेले काही दिवस प्रचंड मानसिक थकवा जाणवतो आहे. अनेक कामे करायची पेंडिंग आहेत पण अजिबात उत्साह नाही. अक्षरशः काहीही काम केलेले नाहीये. फक्त रोजचा स्वयंपाक करते आहे. एका पीएचडी च्या स्टूडेंटचे काम बाकी आहे. पण लॅपटॉप उघडायची इच्छाच होत नाही. फेब्रुवारी मध्ये शिलोंग ला एकटीच जाऊन आले. नॅशनल स्पेस सायन्स सिमफोसियम मध्ये माझा पेपर सिलेक्ट झाला होता. त्याचे प्रवास वर्णन लिहिण्याचे मनात आहे. एक नवीन रिसर्च proposal आहे. दोन तीन कथांचे बीज मनात आहे.
नमस्कार. १२ जानेवारी ते ३१ जानेवारी ह्या २० दिवसांमध्ये दक्षिण भारतात "आरोग्यासाठी योग" प्रवास झाला. तो ३१ जानेवारीला चेन्नै येथे पूर्ण झाला. आपला देश खूप वेगळ्या प्रकारे अनुभवता आला आणि आपल्या देशबांधवांना भेटता आलं. चेन्नैमध्ये हा प्रवास थांबवताना मनामध्ये कृतज्ञतेची भावना आहे. आणि कोणत्याच प्रकारे ही एखादी अचिव्हमेंट आहे असं वाटत नाही. सायकलिंगची आवड, त्यासाठीचं मार्गदर्शन, तयारी, निसर्गाने दिलेली क्षमता, निरामय सदस्यांची मदत, प्रवासासाठीची मदत अशा गोष्टी सगळ्या बाहेरून आल्या व मी त्या फक्त माझ्यामध्ये साकार होताना बघितल्या. प्रत्येकाला निसर्गाने दिलेली ही क्षमता असते.
हल्ली रस्त्यावर फिरताना एक गोष्ट वारंवार जाणवते. अनेक महागड्या बाईक्स दिसतात. चमकदार रंग, रुबाबदार डिझाइन, भरदार इंजिन. पण त्या बाईककडे पाहण्यापेक्षा त्यावर बसलेल्या माणसाकडे पाहिलं की वेगळंच चित्र दिसतं.
नवीन बाईकवरचा स्वार अनेकदा सुडौल दिसतो. पण बऱ्याचदा काही वर्षे जुनी झाल्यानंतर त्या बाईकवर पोट सुटलेले बेडौल स्वार दिसतात. यात तरुण, मध्यमवयीन, स्त्रिया, पुरुष असा कोणताही अपवाद नाही. एका बुलेटवरचा तरुण इतका स्थूल होता की बुलेटसुद्धा लूना सारखी केविलवाणी वाटत होती.
✪ ईसीआर आणि समुद्राची सोबत
✪ उलट्या दिशेने ढकलणारा वारा
✪ थिऑसॉफिकल सोसायटी- ऐतिहासिक संस्था
✪ खरंच हा सायकल प्रवास थांबवू?
✪ "निरामयच्या" चेन्नै शाखेत सायकल उपक्रमाचा समारोप
✪ २० दिवसांमध्ये ठरल्याप्रमाणे १८६१+ किमी पूर्ण
✪ टीम वर्कचं यश आणि उद्दिष्टाची पूर्तता
✪ कडलोर जिल्ह्याचा ग्रामीण परिसर
✪ त्सुनामीच्या वेळच्या आठवणी
✪ जेवढं फिरू, तेवढं कळतं की, आपण काहीच फिरू शकत नाही!
✪ पुद्दुचेरीचा श्री अरविंद आश्रम!
✪ व्हाईट टाऊनमधला बीच
✪ श्री. मातृप्रसादजींसोबत संवाद
✪ आप्त जनांच्या भेटीमुळे घरी आल्याची भावना
