कला

खूप वर्षे झाली या गोष्टीला!

मी त्या वेळी कॉलेजला होतो. तरणावांड असल्याने सर्वांची नजर माझ्यावर असायची. मला त्याची काही खबरबात नसे. मी आपल्या धुन मधे असायचो. मुली त्या वेळी साडी नेसून कॉलेजला यायच्या. एक वेणी घालून शेपटा पाठीवर झुलवत फिरायच्या. त्यांच्या मागे मुलं लागायची. पण जपूनच.

*संगीत मैफिलीचा सेल्फी पॉईंट*
(कदाचित, एक टर्निंग पॉईंट …)

माझा मित्र विनायक रानडे…
हा माणूस म्हणजे भन्नाट कल्पनांच्या खजिन्याचा मालक. त्याच्या डोक्यात कल्पना जन्म घेतात, त्या मोठ्या होतात आणि क्षणात एखाद्या आनंदी धबधब्यासारख्या बाहेरही पडतात. आमच्या नाशिकमध्ये दरवर्षी होणाऱ्या अष्टौप्रहर स्वरहोत्र या संगीत महोत्सवात तो भन्नाट कल्पनेची एखादी नवी खिडकी अशी काही उघडतो की त्यातून काहीतरी नवीन फंडा शिकायला मिळतो … यंदाच्या वर्षी त्याने उघडलेली खिडकी होती—

*“संगीत मैफिलीचा सेल्फी पॉईंट.”*

एखाद्या व्यक्तीला बहुभाषिक बनवणारे योग अभ्यासण्यासाठी, मला अशा लोकांच्या जन्म नोंदींची आवश्यकता आहे जे तीनपेक्षा अधिक भाषांमध्ये चांगल्याप्रकारे बोलू शकतात. यासाठी, मला 4 गोष्टींची आवश्यकता असेल:

१) पुरुष की महिला?
२) जन्म वेळ
३) जन्म तारीख
४) जन्म ठिकाण

इच्छुकांनी आपले जन्मटिपण इथे किंवा व्यक्तिगत संदेशातून द्यावे. _/|\_

सर्वांना येणार्‍या नववर्षाच्या शुभेच्छा!

मायबोलीकर अमित ने एक लिंक काल गप्पांच्या धाग्यावर दिली. बघायला सुरूवात केली तर लिंकमधला कार्यक्रम अप्रतिम आहे! मी फार विचार करून अभ्यासाचं ठरवलं होतं ते बाजूला ठेवून मी कार्यक्रमच बघत बसले! माझ्या मनाला आजकाल शिस्तीत विचार करायची सवय राहिली नाहिये, ते सैरावैराच पळतं. त्यामुळे सुरूवात करताना एक विषय धरला तरी संपताना त्याचा अनेक फांद्या फुटलेला वृक्ष होईल हे आधीच सांगून ठेवते! गप्पा मारतेय असं समजा आणि वाचा.

"खरंच एकत्र एखादं प्रॉजेक्ट केलं पाहिजे रे. 35 वर्षांपूर्वी लिटिल थिएटर मध्ये एकत्र काम केल्यानंतर आपण परत कधी एकत्र काम केलंच नाही. काय करूया?" सिंगापूर मध्ये स्थायिक माझा मित्र योगेश तडवळकर ह्याच्याशी फोनवर झालेला संवाद. साल होतं 2021. कोविड च्या धक्क्यातून नुकतंच कुठे जग सावरत होतं . एकमेकांपासून मैलोन मैल लांब राहून देखील संगणक आणि झूम च्या द्वारे एकत्र येण्याची हळू हळू जगाला सवय होत होती. ह्याच तंत्रज्ञानाचा सृजनशील वापर करून काहीतरी घडवून आणूया असं मी आणि योगेशनं पक्क ठरवलं.

या दिवाळीत मी काढलेल्या रांगोळ्या...
तुमच्या रांगोळ्यांचे पण फोटो येऊद्यात

.

.

बरं वाटतंय का आता?
हो आहे खरी शांतता ..
पाश तुटले का सगळे?
संपल्या का अपेक्षा?

किती ते शब्द मनात जपलेले ..
किती त्या आठवणी खोलवर रुजलेल्या ..
अंकगणिताच्या हिशेबाने कमीच
पण मनात ठाण मांडून बसलेल्या ..

संपलं का मग सगळं ?
इतका सोप्पं होता का?
वेळ सगळं ठीक करते का?
हेचं औषध असतं का?

जाऊ दे झाल बरंच झालं .. त्रासातून मुक्ती . .
नकोच ती तगमग. . अंगाची लाही लाही.

हातात उरलं तर काहीच नाही . .
तसही होतच कुठे कुठल्या काळी . .
रीते हाथ रीते मन. .
स्पर्शून मात्र गेले काहीतरी विलक्षण