शशक स्पर्धा - चीकू - भली गोष्ट (करुण रस, अनुप्रास अलंकार)

वाड्याच्या दरवाज्यापाशी ती सडासंमार्जन करत होती.

'अन्नदान दे माई. भलं होईल.' तिने दचकून वर बघितलं. लाल आलवणातील एक गलितगात्र म्हातारी पदर पसरून उभी होती. सकाळी सकाळीच विधवेचं दर्शन झाल्याने ती वैतागली पण दारातील याचकाला परत पाठवायचं नसतं.

म्हातारीच्या पदरात तांदूळ रिते करताना ती स्वतःशीच म्हणाली, 'काय भलं होईल? पुत्र एकुलता एवढा ऐतखाऊ, ऐशारामी, ऐदी!'

'पुत्र जवळ आहे ही भली गोष्ट समज!'

तिने चमकून वर पाहिलं पण म्हातारी पुढे निघालीही होती. मागे दाराशी आलेली तिची नणंद कुतूहलाने बाहेर डोकावली.

'गोपिकाबाई?' नणंद चमकून उद्गारली 'मुलांच्या निधनाने डोक्यावर परिणाम होऊन भिक्षा मागत फिरतात असं ऐकलं होतं पण आज प्रत्यक्ष पाहिलं तेव्हाच विश्वास बसला!'