शशक स्पर्धा - शर्मिला. - भिती (भयानक/करुण -अपन्हुती)

रात्रिची झाकपाक झाल्यावर मोठीनं अंथरूण घातलं.

"छोटे.... आत..." मोठीनं आवाज दिला.

उकड्याचं छोटीला अजून थोडावेळ बाहेर बसायचं होतं.
ती मुकाट्याने खाटेवर कुबट मच्छरदाणीमधे गेली.

मोठी खाटेवर लांबलचक दोरी घेऊन बसली होती.
छोटी आल्याबरोबर मोठीने मच्छरदाणीच्या काठांच्या अन् बाजेच्या भोकांतुन दोरी घालून कडेकोट बंदोबस्त करणं सुरू केलं.

छोटीने डोळे मिटले.
"काय गं... ती बह्याड काय म्हंते ... तो हात घालतो म्हनं राती...? " मायनं कुजबुजत इचारल होतं एकदा.
"नाई नाई..." छोटी तंतरली होती मायला.

तो किळसवणा गिळगिळीत हात आठवून आताही तिला कसंस झालं.
तरी बरं, मोठी आता रोज सगळीकडून घट्ट बांधून घेते...
आधीच घामेजल्या तिने भितिने पांघरुण आणखीन घट्ट केलं...
*******