मुंबई लोकल ट्रेन मर्डर

बाप रे!!!
>>>व्यक्ती भांडायला आली तर तिच्यापासूनही दूरच राहिलेले चांगले.
+१ खुमखुमी त्यांची त्यांना अन्य ठिकाणी जिरवु द्यावी. रोड रेज नावाचा भयानक प्रकार आहे. जरा काही झालं की पिस्तुल काढून गाडीवर गोळ्ञा घालतात. हा अँगर इश्यु अनेकांना असतो.

रोशन दारू प्याला होता.
भांडण झाल्यानंतर मयांकने त्याला आधी ठोसा मारला. तसेच काय सहप्रवाशांनी त्याला मारहाण केली. ते प्रवासी उतरून गेल्यावर रोशनने मयांकवर हल्ला केला.

सध्या लोकांची सहनशीलता कमी होत चालली आहे. ट्रेनमध्ये साध्या साध्या घटनांनी भांडणे होतात. उन्हाळ्यात बाहेरच्या उन्हाच्या त्रासाने लोकं आधीच वैतागलेली असतात, त्यामुळे एप्रिल मे महिन्यात ट्रेनमध्ये भांडणे जास्त होतात हा अनुभव. आता पाऊस सुरू झाला की रात्री 9 नंतर पार्टी करून घरी जाणारी बरीच मंडळी असतील, त्यामुळे सावधान राहावे

ट्रेनने प्रवास करणाऱ्यांनी आपण बरे, आपला प्रवास बरा ह्या भावनेने वागावे. आता पूर्वीची मुंबई राहिलेली नाही हे खरे

ड पो

रोड रेज वरून आठवले, मुंबईत काही ठिकाणी रेज रूम्स आहेत तिथे जून टिव्ही, बाटल्या वगैरे ठेवलेल्या असतात. आपला राग ते सगळं फोडून भावनांचा निचरा करावा असे म्हणतात.

सध्या लोकांची सहनशीलता कमी होत चालली आहे, आणि गोंगाट अनेक पटींनी वाढत चालला आहे.

जगात कुठे काही चांगलं घडतच नाही का..? हा प्रश्न गेले काही वर्षे रोजच पडतोय.

सध्याच असे आहे की आधी पण होते ? फक्त त्या बातम्या मिळण्याची गती हळू होती !?

मला यावरून एक प्रसंग आठवला. सुरवातीला एका कंपनीत जॉब करत होतो तिथला सिक्युरिटी up चा भैय्या होता. आम्हाला कंपनीने राहायला रुम्स दिल्या होत्या. बाथरूम कॉमन होतं. तर एक दिवस माझा रूममेट अंघोळीला गेला होता आणि इतक्यात तो भैय्या पण आला. भैय्याला घाई होती म्हणून तो जोरात दार वाजवून जल्दी करो ओरडत होता. माझ्या रूममेटची सटकली तावातावाने तो बाहेर आला आणि शाब्दिक बाचाबाची सुरू झाली. ती बाचाबाची वाढून नंतर हाणामारीला सुरवात झाली. मी झोपलो होतो. बाहेर बाजार झाला म्हणून बघायला गेलो तर हे दोघे अंडरपँट घालून उघडे एकमेकांना मारत होते. मग आम्ही एक दोघांनी मध्यस्ती करून दोघांना दूर केलं. जास्त काय कोणाला लागलं नाही. कंपनीने दोघांना समज दिली आणि प्रकरण मिटलं. ती मारामारी सुरू होती तेव्हा आजूबाचूचे लोकं मस्त मजा बघत उभे होते. आजपण कधी त्या गोष्टीचा विषय निघतो तेव्हा रूममेट बोलतो त्यावेळी कंट्रोल करायला पाहिजे होतो. त्यामुळे भांडणं करू नयेत भले समोरच्याची चूक असेल तरी. असा कोणी भेटला तर शक्यतो त्याच्या तोंडाला न लागता तिथून लांब जावे.

>>>>>>जगात कुठे काही चांगलं घडतच नाही का..? हा प्रश्न गेले काही वर्षे रोजच पडतोय.
स्वतःला सांभाळाअयचे. फक्त सकारात्मक बातम्या वाच. राज अज्ञानी यांच्या 'बातम्यांच्या' धाग्यावरती मी शेअर करत जाइन.

सामो,
कुणी काहीही म्हणो, म्हणजे पूर्वी बातम्या एव्हढ्या येत नसतील किंवा काहीही, लोकांमधे पेशन्स खूप कमी झालेत हे रोज अनुभवाला येत असतं. रस्त्यावर तर ज्याची चूक आहे त्याला ए असं ओरडलेलंही चालत नाही. सगळीकडचे स्ट्रेस रस्त्यातच निघतात कि काय असं वाटतं. किंवा मग सोशल मीडीयावर.

अलीकडील घटनांतून घेण्यासारखा धडा…
आजच्या काळात शांत, सुरक्षित आणि सन्मानाने जगायचे असेल तर काही गोष्टी लक्षात ठेवाव्या लागतील.
• रस्त्यावरचा अनावश्यक आक्रमकपणा एकदम निषिद्ध करून टाका. ( No Road Rage)
• अनोळखी लोकांना शहाणपण शिकवण्याच्या भानगडीत अजिबात पडू नका.
• सार्वजनिक ठिकाणी अनावश्यक वाद घालू नका.
• प्रत्येकाशी राजकारणावर वाद घालणे आवश्यक नसते.
• अनेकदा एक पाऊल मागे घेणे, प्रसंगी “ठीक आहे” किंवा “माफ करा” म्हणत पुढे निघून जाणे, हेच खरे शहाणपण असते.
• सार्वजनिक ठिकाणी किंवा प्रवासादरम्यान वाद निर्माण होण्यासारखी सिच्युएशन असेल तर ती स्वतः हँडल करण्यापेक्षा कायद्याची अंमलबजावणी करणाऱ्या यंत्रणांची त्वरित मदत घ्या जसे की पोलीस, रेल्वे पोलीस, यंत्रणा सुरक्षा यंत्रणा इत्यादी

कारण एखादा वाद हाताबाहेर गेला, तर आजूबाजूला शेकडो लोक जमतील; पण मदतीसाठी प्रत्यक्ष पुढे येणारे फार थोडे असतात.

आज आपल्या समाजासमोरचा सर्वात मोठा संसर्गजन्य रोग कोणता, तर

असंयम, आक्रमकता, असहिष्णुता आणि प्रत्येक मतभेदाला संघर्षात बदलण्याची वाढती प्रवृत्ती.

स्वतःला सिद्ध करण्यापेक्षा स्वतःला सुरक्षित ठेवणे अधिक महत्त्वाचे आहे.

अहंकारापेक्षा संयम मोठा.
वादापेक्षा संवाद मोठा.
आणि खोट्या विजयापेक्षा सुरक्षितपणे घरी परतणे अधिक महत्त्वाचे.
शांत राहा. संयमी राहा. सुरक्षित राहा.

डॉ प्रशांत भामरे.
X वर डॉ भामरे यांचे विचार
सगळं पटलं पण कायद्याच्या मदतीचा मुद्दा चालत्या ट्रेनमध्ये कितपत यशस्वी होईल हे त्या यंत्रणेला प्रतिसाद द्यायला मिळणारा वेळ, त्या लोकांचे स्वभाव यावर अवलंबून आहे.
बाकी लक्षात ठेवावं असं सुचवलय त्यांनी.

इथे पुरूषाने पुरूषाला भोसकले त्यामुळे कोणाला सोमिवर चघळण्यात इंटरेस्ट नाही. मजा म्हणजे "पुरूषच पुरूषाचा शत्रु असतो" वगैरे फिलाॅसाॅफीही झाडत नाही अशावेळी. पण हेच एका महिलेने दुसरूया महिलेला भोसकले असते तर?? कल्पना करा किती गहजब झाला असता.
आता यात जातीचा/धर्माचा ॲन्गल निघाला तर येतील लोक आपापल्या सोयीची पोझिशन घेऊन. तोवर शांतता.

आता हा धागा बंद व्हावा.

दत्तात्रय साळुंके,

उत्तम पोस्ट येथे दिलीत.

>>> इथे पुरूषाने पुरूषाला भोसकले त्यामुळे कोणाला सोमिवर चघळण्यात इंटरेस्ट नाही. मजा म्हणजे "पुरूषच पुरूषाचा शत्रु असतो" वगैरे फिलाॅसाॅफीही झाडत नाही अशावेळी. पण हेच एका महिलेने दुसरूया महिलेला भोसकले असते तर?? कल्पना करा किती गहजब झाला असता.
आता यात जातीचा/धर्माचा ॲन्गल निघाला तर येतील लोक आपापल्या सोयीची पोझिशन घेऊन. तोवर शांतता.
=====

अप्रतिम भरकट

कमाल आहे. एक तरुण चाकुचे वार झेलत असताना कोणिहि त्या हल्लेखोराला थांबवलं नाहि? आणि हे मुंबईतल्या लोकल ट्रेनमधे घडलं हे पचायला जड जातंय...

दत्तात्रेयजी छान पोस्ट..!

अतिशय धक्कादायक आणि निंदनीय घटना आहे. लोकलमध्ये नेहमीची भांडणं, मारामाऱ्या नवीन नाहीत पण हि घटना आणि त्या घटनेचा विडियो पाहून जीवाचा थरकाप उडाला. एक खून पाडून वर हातात सुरा धरून संपूर्ण डब्यात ज्या प्रकारे दहशत त्या खूनी व्यक्तीने माजवली होती ती पाहून असं वाटते की, रागाच्या भरात त्याच्या हातून गुन्हा घडला नसून खूनी अट्टल गुन्हेगारी प्रवृत्तीचा असावा.. त्याला कठोर शिक्षा व्हायला पाहिजेच.

माझे वडील मला लहानपणी नेहमी सांगायचे की ट्रेनमध्ये कधी कोणाशी हुज्जत घालू नये. कोण कसा सनकी निघेल सांगता येत नाही. >> अगदी बरोबर, कोणाचा सणकीपणा आणि दुखावलेला अहंकार कुठल्या थरापर्यंत जाईल त्याचा भरोसा नाही. त्याचे गंभीर परिणाम विनाकारण निष्पाप माणसांना भोगावे लागतील त्यापेक्षा आपणच स्वतःला संयमित ठेवलेलं बरं.. कोण कधी यमाच्या रूपात पुढ्यात उभा ठाकेल सांगता येत नाही. काही वेळेला सहनशक्ती संपते पण अश्या घटना घडताना पाहून जीवाचं मोल समजते. ' माणसा रे माणसा , कधी व्हशीन मानूस..! ' हे असं ऐकलं / वाचलं की , बहिणाबाईंच्या कवितेतली हि ओळ आठवते.

मी मुलाला सांगून ठेवलंय चुकून पण कुणाशी लोकलमध्येच नाहीतर कधीच कुठेही वाद घालू नको तसा तो खूप शांत आहे पण तारुण्यातलं रक्त कधी सळसळेल सांगता येत नाही..

बऱ्याच वर्षापूर्वी मी ज्या ट्रेनमधून प्रवास करायचे त्या ट्रेनमध्ये एका व्यक्तीने दुसऱ्या व्यक्तीवर चाकूहल्ला करण्याचा प्रयत्न केला होता... ट्रेन साइडिंग ट्रॅकला होती आणि डब्यातल्या लोकांनी मध्यस्थी केली आणि रेल्वे पोलिसांच्या सतर्कतेमुळे पुढची अनुचित घटना टळली. एकदा तर दोघांनी सीटवर बसण्याच्या जागेवरून एका वयस्कर व्यक्तीला एवढी मारहाण केली की, त्या व्यक्तीचे समोरचे दोन दात तुटले. पिडीत रेल्वे पोलिसांकडे तक्रार करायला जाईपर्यंत दोघे बिनधास्त उतरून निघून गेले. अक्षम्य असा गुन्हा करून वरून तोंड वर करून फिरायची बेफिकीरी येते कुठून लोकांकडे समजत नाही.

.