चल पुन्हा नव्याने लिहू....

जगण्याचे पुस्तक इतके सुंदर झाले
शब्दा शब्दाने जणू चांदणे ल्याले
मन व्याकूळ हो अंताशी येता येता
चल पुन्हा नव्याने लिहू आपली गाथा

चल पुन्हा नव्याने भेटू एकामेकां
पोटात पाखरे मनात कातर हाका
चल त्याच पथांवर पुन्हा नव्याने हिंडू
पण जरा वेगळ्या मुद्द्यांवरती भांडू
चल सोबत शोधू नव्या जिण्याच्या वाटा
चल पुन्हा नव्याने लिहू आपली गाथा

हा किती निराळा प्रवास झाला सारा
कधी कंपित स्वर कधी रंगित मोरपिसारा
ही कितीक पाने उलटत गेलो आपण
गोष्टीत पेरले कितीक जगण्याचे सण

ही जिवंत पाने अनंत नव्हती का रे?
प्रत्येक गोष्टीचा शेवट होतो का रे?
विसरलोच आपण पुस्तक जगता जगता
अंतिम धडाही लिहिणे आहे आता...

रे नको नको चल परतू पहिल्या पानी
सुरुवातीपासून लिहू नवीन कहाणी
जगण्याच्या अजुनी प्रगल्भ रिती शोधू
नात्याच्या गाठी पुन्हा नव्याने बांधू

चल पहाट हो अस्ताशी भिडता भिडता
चल पुन्हा नव्याने लिहू आपली गाथा