चित्रपट कसा वाटला १३

नवीन चिकवा आला आणि माझा अजून बॅकलॉग चालू आहे

आत्ता मात्र ६४ वर असलेल्या फा च्या फासले रिव्ह्यू ला लगेच हसून घेते. पिक्चर बघताना रडायची वेळ आली होती त्याची जराशी भरपाई होऊदेत. पिक्चर खरोखरच रानोमाळ आहे. त्यात कुठल्याही कॅरॅक्टरची काय गरज होती हा प्रश्न विचारायला लागल्यावर अख्ख्या पिक्चरची काय गरज आहे इथवर आपण येतो. रेखाचे पात्र का आहे याचा खरोखरच शेवटपर्यंत उलगडा झाला नव्हता. मात्र अगदी शेवटी ' हमारे बीच के फासले शायद कभी नहीं मिटेंगे ' असा सुनील दत्तचा डायलॉग ऐकल्यावर युरेका मोमेंट झाली पिक्चरचं नाव फासले का ठेवलं हे सांगायला रेखाची योजना होती होय?

सिनेमात असलेल्या राजकिरणचा नेमका काय problem आहे हे मात्र शेवटपर्यंत कळत नाही. म्हणजे फराह तशी दिसायला बरी असते, तरुण सुद्धा. तरीही लग्न झाल्या क्षणापासून तो तिच्यापासून दूर राहतो ( फक्त तिच्या मुस्काटात मारायला तेवढा रूम मध्ये येत असतो ). मात्र ती तिच्या बाबांच्या घरी राहायला गेल्यावर मात्र तिच्या बॉयफ्रेंड वरून तिच्यावर शंका घेऊन तिच्यावर अतिप्रसंग करायचा प्रयत्न करतो. Seriously?

बाकी अनेक छोट्या मोठ्या गोष्टी आहेत. पण पिक्चर बघून फार दिवस झाल्याने आठवायला वेळ लागतोय. एकूण पिक्चर मधे काय दाखवायचं आहे हे न समजल्याने नुसताच कॅमेरा चालू करून ' करा तुम्हाला काय करायचं ते ' असं म्हटलं असावं अशी शंका आहे.

प्रोजेक्ट हेल मेरी पाहिला का कोणी? रिव्यू एकदम चांगले वाचलेत. पुस्तक ही वाचावसं वाटतंय.

मी बघितला प्रोजेक्ट हेल मेरी. पण मला अगदीच झेपला नाही. इतरांना आवडू शकतो. आजूबाजूला एन्जॉय करणारी बरीच लोकं होती.

प्रोजेक्ट हेल मेरी -
चित्रपट मला अंडरव्हेल्मिंग वाटला. मी पुस्तक वाचलेले नाही, आणि त्यामुळे तसं वाटलं असण्याची शक्यता आहे. मला साधारण कथावस्तू माहित होती, पण जे काही घडत आहे त्यात सायन्स पेक्षा फिक्शनच जास्त दिसत होतं. मूळ पुस्तकात सायन्सचं नीट पाठबळ असावं आणि ते चित्रपटात रश झालं असेल, नीट दिसलं नसेल पण मला अनेक अनुत्तरित प्रश्न पडले.
एकतर खूप मोठा सिनेमा आहे, तितका मोठा करुनही ठाशीव असा काही ठसा मनावर उमटला नाही. अनेक शॉट परत परत परत परत दाखवून नक्की काय साधलं समजलं नाही. कनविनियंट प्रकार ही खूप झाले. थोडक्यात सिनेमा म्हणून मला ही फार आवडला नाही.
पण मी पुस्तक आणुन वाचणारे.

आम्ही बघितला काल. मी पुस्तक नुकतंच वाचलं. त्यामुळे मला चित्रपटात सगळं घाईघाईने घडल्यासारखं वाटलं. पण नवऱ्याला आणि मुलाला आवडला. त्यांनी पुस्तक वाचलेलं नाही. मलाही आवडला नाही असं नाही. चांगला प्रयत्न केलेला आहे. अमुक एक गोष्ट आवडली नाही असं नाहीये काही. पण पुस्तकातलं सगळं आणणंही शक्य नाही.
पुस्तक नक्की वाच अमित. एकदम भारी आहे!

बुद्धिबळ विषयावर दोन डॉक्यु पाहिल्या.

पहिली, जुडिथ पोल्गार हिच्याबद्दल द क्वीन ऑफ चेस नावाची नितांत सुंदर डॉक्यु आहे. स्त्रिया आमची बरोबरी कधीच साधू शकत नाहीत असं मानणार्‍या मोठमोठ्या चेस खेळाडूंच्या विश्वा त जुडिथ कशी विपरित परिस्थिती वर मात करून पुढे आली आणि त्यावेळची जगातील सर्वात लहान ग्रँडमास्टर (केवळ महिला म्हणून नाही, ओव्हर ऑल) झाली, कित्येक स्पर्धा जिंकून जगातील सर्वोच्च दहात आली आणि कास्पारोव्हला टक्कर देण्यापर्यंत धडक मारली याची सत्यकथा. ती पहायला बुद्धिबळ माहिती असण्याची पूर्व गरज नाही. अनेक बाबी कथेच्या ओघात सोप्या शब्दात सांगित्ल्या आहेत. ज्या बाबी उलगडून सांगितल्या नाहीत त्या कथेत आडकाठी करत नाहीत, पण त्या तुम्हाला कळत असतील तर आणखी मजा येते.

दुसरी - मॅग्नस कार्ल्सन विरुद्ध हान्स नीमन प्रकरणावर एक डॉक्यु आहे. मी चेस फारसा फॉलो करत नसल्याने हे प्रकरण माहीत नव्हते. जास्त काही सांगत नाही. सर्वांना आवडेल अशी नाही. पण मला तरी ह्या सर्व प्रकरणात चेस डॉट कॉम वाले सगळ्यात जास्त चाप्टर वाटले. दोन्ही बाजूंच्या खेळाडूंना चोरी, बदनामी, कोर्ट कचेर्‍या वगैरे करायला लावून त्यांनी आपली पोळी भाजून घेतली असं माझं स्पष्ट मत झालं आहे ते बग्गून. कुणाला ह्याबद्दल माहिती असेल तर चर्चा करायला आवडेल.

ओ रोमिओ - महाभंगार. विशाल भारद्वाजने आणि बाकीच्यांनी (शाहीद, नाना, राहुल ई.) पाट्या टाकल्यात.

ओ रोमिओबद्दल इथे विचारणारच होते.
ट्रेलर आवडला नाही. अति, रक्तरंजित हिंसाचार. नको इतके स्पेशल इफेक्ट्स.
पण विशाल भारद्वाज नाव वाचून रेंगाळले होते.

नेटफ्लिक्स वर तु या मै बघितला. कलाकार कोणी ओळखीचे नव्हते पण असंच ट्रेलर बघून सुरू केला.
पहिला हाफ एंगेजिंग वाटला. दोन कंटेंट क्रिएटर असतात - एक नालासोपार्‍याचा गली बॉय आणि एक हाय प्रोफाईल मिस व्हॅनिटी. दोघांची लव्हस्टोरी सुरू होते. ती चांगली वाटली. गली बॉय रॅप्स आठवले.

नंतर ते एका getaway साठी ठिकाणी गेले असता काही नाट्यमय घडना घडून २० फुट रिकाम्या पुलमधे पडतात, मगरीशी सामना करावा लागतो, इथे सगळं अचाट आणि अतर्क्य सुरू झालं. शेवटी त्या पुल मधून ते कसे बाहेर पडतात याची २ तासाची स्टोरी. खेचलाय नंतर नंतर सिनेमा अगदी. पिसे काढायला बघू शकता

मी पण तो सुरुवातीचा भाग बघितला. त्या हॉलेट मध्ये ते आलेत तिकडे सोडला. तिकडे पुढे काय होणार थोडं प्रेडिक्ट करत ते होईल की काय वाटू लागल्याने. सुरुवातीचा अमृता खानविलकरचा सीन काही करुन जोडणे हाच हेतू असणार.
पण जो बघितला तो बरा वाटला.

अमृताचा सीन काही झेपला नाही. मला वाटलं भुत बित होते की काय नंतर ती...

तू या मैं मी पण पळवत पळवत पाहिला. अडीच तासांचा वीस मिनिटात. अस्मिता, फा साठी उत्तम खाद्य आहे. नंतर IMDb रेटिंग पाहिले ते वट्ट ७.२ निघाले.
क्रांतीज्योती बघितला एकदम बेगडी वाटला. अजिबात नाही आवडला.

हो का. ती शनाया कपूर पाहून टाळत होते.

हर्पा, "क्वीन्स गॅंबिट" मुळे यावरही उत्सुकता निर्माण झाली आहे. अगदी बुद्धिबळमय होऊन गेले होते तेव्हा. सारखं खेळींचाच विचार करत होते. सिसिलियन डिफेन्स वगैरे. फारच इंटेलेक्च्युअली डिमान्डिंग आहे क्वीन्स गॅंबिट सुद्धा. लिहिताना आव्हानात्मक वाटले होते. ज्युडिथ अगदी बेथसारखी वाटतेय पोस्टीवरून.

ही कोण म्हणे शनाया कपूर! म्हणजे कोणाची कोण? स्टारकिड्स पैकीच असावी वाटतंय

उल्लोळुक पाहिला आणि आवडला.

सगळ्यांची कामे छान झालीत. सासु-सुन दोघांचीही घुसमट खरी वाटते.

तिचा लव्हर मला लुझर वाटला नाही. पैसे कमवायचे स्किल त्याच्याकडे नाहीय पण तो तिच्या बाबतीत प्रामाणिक आहे. मित्रांच्या शिव्या खाऊनही तो तिच्यापासुन दुर राहु शकत नाही. ती म्हणते तसे त्याचे तिच्यावर प्रचंड प्रेम आहे. तिचे मात्र तेवढे नाहीय.

ती परत का जाते हे आधी लक्षात आले नाही. थोडा विचार केला तेव्हा असे वाटले की शेवटी सासु तिला व स्वतःला माफ करुन तिच्या मुलासाठी सोने देते, स्वतः बनबलेले कपडे देते, प्रॉपर्टी द्यायला तयार होते व घर तुझेच आहे सांगते. यावरुन तिला वाटते की सगळे रागलोभ संपल्यावर केवळ एका निस्वार्थ प्रेमाची भावना सासुच्या मनात शिल्लक राहिली . त्याआधी सासुही इतकी वर्षे स्वतः तयार केलेल्या खोट्या स्वप्नात रमलेली. आता सुन तिच्या सोबत राहिली तर ती आनंदी आयुष्य जगु शकेल आणि सुनही.

सुन नंतर लव्हरलाही तिकडे बोलावेल आणि सासुलाही आक्षेप नसेल. लव्हर रागाने बोलला कारण हीचे धरसोड तरी कुठे थांबतेय. तो माफी मागतो लगेच. त्यामुळे त्याला माफ करुन and they lived happily after… करायचे.