राधेय

कवच दिलेस मला शरीर सावरायला,
काय करू मी मनाचं — ते ही संवेदनशील आहे।

सुतपुत्र म्हणून हिणवते हे जग मला,
सांगू कसं त्यांना — मी सुतपुत्र नव्हे, सूर्यपुत्र आहे।

तो श्रीकृष्ण द्वारकेचा सांगण्यास मज आला,
“सोड सुयोधनास — तू ज्येष्ठ पांडुपुत्र आहे।”

मारू कसे ते तीर आता जे राखले अर्जुनासाठी?
माझेच हात हे, नि हृदयही माझेच आहे।

सांग मला तू आज — मी खरा कोण आहे?
ठरवले मी मनाशी — मी राधेय आहे।

सोमवार, १६/०३/२०२६ – १०:५५ AM
अजय सरदेसाई ‘मेघ’