नका समजू साधा

गझल: … मी
वृत्त: वियद्गंगा (लगागागा ×४) ·
काफिया: -आ_ई · रदीफ: मी

नका समजू मला साधा, जरी पणती घराची मी
उद्या वणवा उभा राहीन, महालांच्याच दारी मी

उन्हाने भाजले अंगण, जळे वाटा, जळे राने
तरी हसतो विदर्भाचा, खरा कणखर पठारी मी

कुणी पंखांस छाटाया, किती आले, किती गेले
नभाला गाठतो आता, कुणी रोखा, भरारी मी

फुलासम कोवळा दिसतो, नका भाळू जराही रे
धरू जाता कळे सर्वां, सुरीची धार, दुधारी मी

निजे वेटोळुनी शांती, नका डिवचू कुणी आता
पडे जर पाय फण्यावरती, उभा होईन विखारी मी

किती जाळी विणा तुम्ही, किती फासे पुरा येथे
मला सावज म्हणा तुम्ही, खरा तर हा शिकारी मी

कुणी गाते अभंगाला, कुणी गाते विराणीला
रणी जी फुंकली जाते, लढाईची तुतारी मी

तमाने कोंडले मजला, किती रात्री पहारा दे
तरी भेदून उगवलो रे, नव्या तेजात सकाळी मी

— विलास खाडे