माझि प्रेम कथा फसलेली २

----------------------------------------------------------------------------------------------
नाव माझं… पण ओळख तुझ्यामुळे भाग २
-----------------------------------------------------------------------------------------------
आपण पहिल्यांदा भेटलो तेव्हा तू मला सहज विचारलं होतंस,
“तुझं नाव काय?”
खरं तर माझं अधिकृत नाव ज्ञानदेव होतं… पण तुला उत्तर देताना माझ्या तोंडून निघालं, “अमोल.”
मला तुझ्याशी खोटं बोलायचं नव्हतं. पण तू इतकी बिनधास्त, स्पष्ट आणि आत्मविश्वासाने बोलणारी होतीस की त्या क्षणी मला माझं “ज्ञानदेव” हे नाव जरा जुन्या धाटणीचं वाटलं. मनात आलं—ही माझ्या नावावर हसेल का? माझी गंमत करेल का? मला जज करेल का?
आणि म्हणून मी तुला माझं घरचं नाव सांगितलं—अमोल.
पण त्या एका क्षणाच्या संकोचाने पुढची तीन वर्षं माझी चांगलीच गोची केली!
पहिल्याच भेटीत मी तुझ्यासमोर स्वतःची ओळख “अमोल” म्हणून करून दिली होती, त्यामुळे संपूर्ण MCA मध्ये वर्गासमोर माझं खरं नाव ज्ञानदेव आहे, हे सांगण्याचं धाडसच मला झालं नाही.
मनात अनेकदा वाटायचं, आज सांगावं… आता सांगावं…
पण प्रत्येक वेळी एकच विचार थांबवायचा—
“हिला माझं नाव जुनाट वाटलं आणि ही माझ्यावर हसली तर?”
आज मात्र ती आठवण आली की स्वतःवरच हसू येतं…
कारण त्या वेळी मला कुठे माहीत होतं की ज्या “ज्ञानदेव” नावामुळे तू माझ्यावर हसशील अशी मला भीती वाटत होती, त्याच नावाशी पुढे तुझं आयुष्य कायमचं जोडलं जाणार होतं.
मी माझं “ज्ञानदेव” हे नाव तुझ्यापासून तीन वर्षं लपवत राहिलो…
पण नियतीने बहुतेक आधीच ठरवलं होतं—
एक दिवस हेच नाव तुझ्या आयुष्याचा कायमचा भाग होणार आहे.