अशाच एका संध्याकाळी

Submitted by द्वैत on 12 June, 2026 - 07:27

अशाच एका संध्याकाळी
मावळतीचे सोनेरी ऊन
निपचित पडल्या वाटेवरती
किरणे काही गेले पेरुन

पुढे उगवली त्या वाटेवर
काही सुगंधी काही रंगीत
रानफुले जी पिऊन वारा
डुलु लागली अपुल्या धुंदीत

पंख मखमली इवले इवले
हलवीत आले फुलपाखरू
पाहून त्याला बागडताना
वाटेचे मन लागले भरू

पुन्हा एकदा संध्याकाळी
मावळतीचे सोनेरी ऊन
चैतन्याने सळसळणाऱ्या
त्या वाटेला गेले स्पर्शून

Group content visibility: 
Public - accessible to all site users

कविता आवडली. नादमयता भावली.

किरणे >> तो एक किरण , ते अनेक किरण होतात (कोटी कोटी किरण तुझे…. सूर्यकिरण सोनेरी हे वगैरे). किरणे हे मुळात हिंदी किरनें आहे कारण हिंदीत किरन स्त्रीलिंगी आहे.

अरे! कशाला बदललं ते? मीटर गडबडलं ना!
हर्पाचं ऐकू नका. Proud

शांताबाईंनीसुद्धा लिहिलंय :
कोमल हळवी उदास झाली मावळतीची किरणे

सुंदर कविता .

ती गेली तेव्हा रिमझिम पाऊस निनादत होता
मेघांत अडकली किरणे हा सूर्य सोडवित होता

हपा वाईट वाटून घेऊ नका. तुमचे बारकावे खरंच छान असतात.
आम्हीही चुकतो.

सामो या कवितेची पारायणे झालीत.