चिमुकली ढगाची सफर

चिमुकली ढगाची सफर

दूर आकाशातील एका गावात एक छोटासा, गोलमटोल ढग राहत होता. त्याचं नाव होतं धुंदरु ढग. धुंदरु खूप उत्साही आणि खेळकर होता. आकाशात तरंगत राहण्यापेक्षा त्याला जग पाहायची खूप इच्छा होती.

एके दिवशी त्याने वाऱ्याला विचारलं, “अरे वाऱ्या, खाली पृथ्वीवर काय असतं?”

वारा हसला आणि म्हणाला, “खूप काही! हिरवीगार झाडं, नद्या, डोंगर, पक्षी आणि खेळणारी मुलं.”

धुंदरुला खूप उत्सुकता वाटली. तो हळूहळू खाली यायला लागला.

सर्वात आधी त्याने पाहिला एक मोठा हिरवा डोंगर. त्या डोंगरावर माकडं उड्या मारत होती. धुंदरु त्यांच्यावर थोडं सावलीचं छत्र धरून बसला. माकडांनी आनंदाने टाळ्या वाजवल्या.

थोडं पुढे गेल्यावर त्याला एक नदी दिसली. नदी चमचम करत वाहत होती.

धुंदरु म्हणाला, “वा! किती सुंदर आहे ही!”

तेवढ्यात त्याला खाली काही मुलं खेळताना दिसली. खूप ऊन होतं. मुलं दमली होती.

धुंदरुला त्यांची दया आली. त्याने हलकेच टपटप थेंब पाडायला सुरुवात केली.

थंडगार पाऊस पडू लागला.

मुलं आनंदाने ओरडली, “पाऊस! पाऊस!”

ते पावसात नाचू लागले. धुंदरुला खूप आनंद झाला.

संध्याकाळ झाली तेव्हा सूर्य हसत म्हणाला,“धुंदरु, तू आज खूप चांगलं काम केलंस.”

धुंदरु अभिमानाने आकाशात परत गेला.

त्या दिवसापासून धुंदरुला कळलं —दुसऱ्यांना आनंद दिला की आपणही आनंदी होतो.