वाड्यातल्या गप्पा

बुधवार हे वाराचं किंवा दिवसाचं नाव नसून एका व्रताचं नाव आहे. ज्यांना सिद्धी प्राप्त झाली आहे (ज्यांना ती करायची दुर्दम्य आकांक्षा आहे, असे इच्छाधारी पॉवरफुल लोकही) ते एका गंभीर चर्चेत एक दिवस ठरवतात. त्या दिवशी सारे व्रतस्थ जमून आराधना, मंथन, चिंतन वगैरे करतात, आणि तीर्थप्रसाद ग्रहण व प्राशन करतात. यांतल्या अनेकांना अस्तित्त्वाचा अर्थ याच दिवशी कळतो>>>>
साजिरा, ह्याची व्रत कथा लिही आता.. आटपाट नगर होते...
आणि पुण्यात ज्या ज्या नदीकाठी होते आणि ती ती आलयही सांग.

टाईम आणि स्पेसट्रॅव्हल वगैरेही या व्रताद्वारे>> ज्यांना व्रत न करताही अशा अनुभूती येतात त्यांनी हे व्रत केल्यास काय होईल?

हाय हॅलो सुप्रभात रामराम वाडा

बुधवार

प्रज्ञा

ज्यांना व्रत न करताही अशा अनुभूती येतात त्यांनी हे व्रत केल्यास काय होईल?
>>>
ट्रिकी सिच्युएशन होऊ शकते. भावनांचं संप्लवन आणि मेंदूचं उर्ध्वपातन होऊन शिल्लक राहिलेल्या बॉडीने नक्की काय करावं असा प्रश्न पडू शकतो. शिवाय तो (प्रश्न) तसाच पडून राहू शकतो.

बुधवार व्रताच्या कथा लिहिल्यास अरेबियन नाईट्सपेक्षा मोठा ऐवज होईल.
फार पुर्वी आमचा एक व्हेरी व्हेरी सिनियर बुधवारकर भिडू अशाच एका उर्ध्वपातित अवस्थेत अस्तित्वाचा अर्थ शोधत शोधत एका एस्टी स्टँड मध्ये शिरला. एका एस्टीच्या ड्रायव्हर सीटवर त्याला अस्तित्वासारखं काही असल्याचं जाणवलं. मग आणखी तरलता येऊन तो तिथं ड्रायव्हर सीटवर जाऊन बसला. तरलतेचा आनंद घेत तो काहीवेळ बसून राहिला. मग त्याला अचानक साक्षात्कार झाला की स्टिअरिंगच्या जवळ दोन वायरी एकमेकांना जोडल्या की बिगबँग होऊ शकेल. नव्या बिगबँगचा उद्गाता बनण्याच्या दुर्दम्य आकांक्षेने त्याचा ताबा घेतला, आणि मग त्याने त्या जोडल्या. त्याला बिगबँग झाल्यागत वाटलं असेल, पण खरं तर फक्त एस्टी सुरू झाली. आणखी उत्साहात येत त्याने ती एस्टी गाडी सरळ स्टँडच्या बाहेरच काढली. मग डेपो कर्मचार्‍यांची आणि नंतर पोलिसांची पळापळ सुरू झाली. बिगबँग होऊन दुसर्‍या गॅलॅक्सीत पोचायच्या खूपच अलीकडे, म्हणजे स्टॅंडपासून एकदीड किमी अंतरावर सरांना पकडलं गेलं.

दुसर्‍या दिवशी लालकाळा चेहेरा आणि सुजवलेलं शरीर घेऊन हा भिडू होस्टेलला पोचला. 'क्या हो गया डीएम सर' विचारलं तर म्हणे, 'कुछ नही. होस्टेलमें बोर हो गया था, तो रातभर जरा खुली हवा में घुमके आया. अच्छा छोडो. एक बात सुनो. दारू पीना नही हां. बुरी चीज.'

नमस्कार वाडेश्वर.

हाय लोक्स!

आत्ताच महागटगचा बा फ वाचून आले. फारच धमाल केलेली दिसतेय पब्लिकने. मलाही आवडले असते यायला, पण रविवार कामाचा वार असतो अगदी!

रंगीत बुधवार, शाकाहारी रविवार वगैरेनंतर आता 'डुलकळा' काव्यसंग्रहाच्या आठवणी येऊ द्या जिरावन!

साजिरा हसवून मारतोय आता

साजिरा, बुधवारची व्रतकहाणीआणि सिनियरचा किस्सा मस्त.
प्रद्न्या , काल तुझे पैसे परदेशी ट्रान्स्फर झाले का?

साजिरा हसवून मारतोय आता >> अगदी अगदी.. भन्नाट किस्सा

साजिरा, लिहली तर व्रतकथा!!
भारीच!

भन्नाट किस्सा आहे साजीरा.
आमच्याकडे एकजण पंख फडफडवल्या सारखे हातवारे करत हॉस्टेल समोरच्या ग्राऊंडवर "मै उड रहा, मै उड रहा'" करत सैरावैरा पळत होता. मग आवाज येईना म्हणुन आम्ही बाहेर आलो कुठे गेला शोधु लागलो ग्राउंड वरून एकदम गायब. मग एका पोलला खालुन काँक्रीटचा सपोर्ट असतो त्यावर एक पाय ठेवून आणि एक पाय मागे अर्धा दुमडुन पोलला कवटाळून झोपला होता.

इथे एकदा ऑफिसमध्ये बाहेर गझिबोमध्ये कसली पार्टी सुरू होती. त्यात माझ्या टीम मधला ज्युनिअर आउट झाला आणि हट्टाने आपली ऍक्टिव्हा घेऊन घरी निघाला. मग त्याच्या मागे काही जण गेले तर हा गायब. मध्येच वळण घेऊन हा मिलीटरी भागात शिरला आणि जरा जास्तच वळण घेऊन एका खडकाला धडकुन पडला. आणि तिथे 'ये इतने बडे पत्थर किसने रखा रास्ते मे' ओरडु लागला. तो भाग रस्ता वळुन आमचा गझिबो होता तिथुन अगदी जवळ होता. याचा आवाज ऐकुन लोकांना कळले हा इथे आहे. भिंतीवरुन दिसत होता. रस्ता सोडून हा २० - २५ मीटर आत आला होता.
मग तिकडे जाऊन लोकांनी त्याला आणले आणि टॅक्सीतून त्याला घरी पोचवले. तो 'लेकीन इतने बडे पत्थर रखे किसने' ओरडतच गेला.

मानव

इतने बडे पत्थर रखे

हाय श्र, लाँग टाईम नो सी. हा त्या डुलकळांना किती सालं झाली, पुन्हा बाहेर काढायला पायजे..

मानव

दोघांचे किस्से भारी आहेत.
आता tp म्हणून youtube बघत होतो. त्यात एक रिल आले दोन मिनिटचे सोने पे सुहागा मधले. नूतन दोन बाळे घेऊन रेल्वेने जात आहे त्यातले एक बाळ तापाने मरते आणि ती चुकीने जिवंत बाळ गंगेत फेकते.. ८० मधले हिंदी पिक्चर कहर आहेत काही काही. हा सीन तर अचाट आहे.

मालकीण ताई, farend हा पूर्ण पिक्चर बघा ना प्लीज आणि लिहा ना ह्यावर

कीप माय गंगा क्लीन! ... पण गंगेत स्वतः गंगाच आपली जिवंत बाळं फेकत असे सो कांट से एनथिंग देअर!
सुप्र

मला वाटतं की 'लास्ट ट्रेन टू इंडिया' ह्या पुस्तकात भारत - पाकिस्तान फाळणीदरम्यानच्या कथा आहेत. त्यातल्या एका कथेत असं घडतं

छान रांगोळी. असेल अनया पण ज्या पद्धतीने त्या पिक्चर मध्ये आहे ते खूपच हास्यास्पद आहे. नूतन ने तर घाऊक overacting केली आहे. जेव्हा ती नहीं म्हणून किंचाळते ते तर मी एवढ्यात किमान वीस वेळा पाहिले

राजेश खन्नाचा कुठला एक चित्रपट आहे. त्याच्यावर खुनाचा आळ घेतात.
तो नाकारतानाचा त्याचा अभिनय म्हणजे ओव्हर ऍक्टिंगचा कहर आहे. काका एवढा ओव्हर ऍक्टिंग करायचा हे मला तो पर्यंत माहीत नव्हते.

माफ करा, मानव नाव पाहून रेग्युलर धागा आहे असं वाटलं. प्रायव्हसिट व्यत्यय आणण्याचा हेतू नव्हता.

माबोवर कसली प्रायव्हसी एक लेखक? आणि तसेही हा प्रायव्हेट धागा नाही. धाग्याचे हेडर वाचा आणि गप्पांत सामील व्हा.

धाग्याच्या नावात मानव नाव दिसलं?

मोकळेपणी या, गप्पा मारा. हा कॅज्युअल गप्पांचा धागा आहे. इथं तत्त्वज्ञानापासून तंबाखु पर्यंत सारे विषय मळले जातात. तुम्हीही मळा.

त्यातले एक बाळ तापाने मरते आणि ती चुकीने जिवंत बाळ गंगेत फेकते.. ८० मधले हिंदी पिक्चर कहर आहेत काही काही. हा सीन तर अचाट आहे>>> रियली??? तेही गोड खळी पडणार्‍या नुतनने !! कुणाला सुचल असेल हे.
नियमीत मुल हरवणार्‍या निरुपा रॉय ने एकदम पोईन्टच स्कोअर केलेत या ठिकाणी
बुधवार>>

काका एवढा ओव्हर ऍक्टिंग करायचा हे मला तो पर्यंत माहीत नव्हते.>>>

अरे देवा… त्याला अभिनय यायचा असा तुमचा (गैर)समज झालेला काय? त्याला अ‍ॅक्टिंगमधला अ सुद्धा येत नव्हता आणि त्यामुळे त्याचे काहीही अडले नव्हते. त्याचे नुसते असणे पुरेसे होते, देश त्यावर फिदा होता.

मी त्याचे दोन तीनच चित्रपट पाहिले आणि त्यातील दोन मध्ये तो फार प्रौढ दिसत होता, उतरता काळ होता आणि आनंद लहानपणी पाहिल्याने अभिनयाबद्दलचे लक्षात नाही. त्यामुळे त्याच्या ऐन कारकिर्दीत कसे काम केले हे माहीत नव्हते . या चित्रपटाचे नाव शोधले - इत्तेफाक. हा पूर्ण पाहिला की ते ओव्हर ऍक्टिंग पाहुन तिथेच सोडुन दिला आठवत नाही. चित्रपटांबाबत मी गेल्या चार पाच वर्षात फार असहिष्णु झालोय. असं काही खटकायला लागलं की पाहणे सोडुन देतो.

इत्तेफाक चांगला आहे actually. त्यात काका तरुण आहे. त्याला अभिनय मात्र येत नाही हे खरे.

लंपन - नोटेड (सोने पे सुहागा), पण अचाट आणि अतर्क्यच्या फाउण्डर मेम्बर श्रद्धा इथे असताना त्याआधी इतरांची नावे म्हणजे बहुत बडी गुस्ताखी

यावरून आठवले. आमच्या कंपनीत एक जण नवीन जॉइन झाला त्या दिवशीच एका पार्टनर कंपनीबरोबर आमची मिटिंग होती. नंतरच्या डिनरला यालाही यायला सांगण्यात आले. तेथे तो नेमका त्या पार्टनर कंपनीतील लोकांच्या जवळ बसला. त्यांना माहीत नव्हते की तो त्याच दिवशी जॉइन झाला होता. त्यानी त्याला आमच्या कंपनीच्या टेक्नॉलॉजीबद्दल प्रश्न विचारायला सुरूवात केली. यानेही जमतील तशी उत्तरे दिली.

दुसर्‍या दिवशी त्याच्या लक्षात आले की आमचा चीफ टेक्नॉलॉजी ऑफिसर त्याच्या शेजारीच बसला होता व ते सर्व तो ऐकत होता. तो एकदम गरज पडली तरच बोलणार कॅटेगरीतला होता, त्यामुळे तो त्या चर्चेत काहीच बोलला नव्हता

तर श्रद्धा अ आणि अ ची सीटीओ आहे